Serwis oparty na wyposażeniu gospodarstwa.
ASQ łączy klientów, urządzenia mleczarskie, zgodne komponenty i umowy serwisowe. Biuro i zespół terenowy mogą pracować w tym samym kontekście instalacji.
Poznaj proces serwisowyJeden klient może prowadzić kilka gospodarstw, obór i różnych typów instalacji. ASQ rozdziela te poziomy, aby omawiać komponenty i konserwację we właściwym kontekście.
Dane klienta i dane kontaktowe łączą dokumentację serwisową z właścicielem gospodarstw i wyposażenia.
Każde gospodarstwo należy do klienta i łączy obory oraz zainstalowane wyposażenie w rekordzie konkretnej lokalizacji.
Obora określa miejsce instalacji wyposażenia, dzięki czemu plan serwisowy dotyczy właściwej części gospodarstwa.
Systemy dojenia, karmienia, chłodzenia i urządzenia robotyczne mają własne komponenty, potrzeby konserwacyjne i dokumentację serwisową.
Dobór kompatybilnych części jest powiązany z konkretną instalacją: jej konfiguracją, liczbą komponentów i materiałami eksploatacyjnymi. Ulubione i identyfikacja wizualna wspierają ponowny wybór, a interwały wymiany łączą listę z planem serwisowym.
Uzgodniony zakres serwisu trafia do ofert, podpisanych umów i historii przedłużeń. Harmonogramy, protokoły serwisowe oraz eksport PDF lub TXT łączą planowane prace z dokumentami dla biura i zespołu terenowego.
Klient desktopowy udostępnia kluczowe dane serwisowe offline i synchronizuje środowisko po odzyskaniu połączenia.
Rejestr klientów obsługuje tworzenie, wyszukiwanie i edycję rekordów, import z Excela oraz status aktywny lub nieaktywny. Walidacja sprawdza dane łączące klienta z gospodarstwami i instalacjami.
Środowisko desktopowe łączy konfigurację urządzeń, plany konserwacji i dokumenty serwisowe. Widoki administracyjne obejmują dostęp do klientów, publikację danych i statystyki zainstalowanych urządzeń.
Specjalista serwisowy musi ustalić, jaka instalacja i podsystemy znajdują się w gospodarstwie, zanim wybierze prace konserwacyjne.
Hierarchia wyposażenia łączy zainstalowane systemy z danymi technicznymi, konfiguracją podsystemów i ustawieniami wymiany komponentów w aplikacji desktopowej.
Parametry techniczne opisują wybraną instalację przed konfiguracją jej podsystemów i komponentów.
Ustawienia podsystemów łączą hierarchię wyposażenia z konfiguracją każdej zainstalowanej jednostki.
Szczegóły komponentów i wymiany stanowią punkt odniesienia przy obsłudze wybranego systemu.
Rekord wyposażenia musi zawierać właściwe komponenty i ilości, aby dalsze planowanie serwisu odnosiło się do faktycznej konfiguracji.
Edycja komponentów, wybór podsystemów i walidacja pozwalają specjaliście sprawdzać oraz korygować wybory w rekordzie wyposażenia.
Wybór komponentów i pola ilości określają zarejestrowany skład obsługiwanej instalacji.
Dodatkowe komponenty uzupełniają podsystem, zachowując powiązanie z instalacją nadrzędną.
Walidacja wskazuje niekompletny wybór komponentów przed przejściem do dalszej konfiguracji.
Plan konserwacji musi uwzględniać zarówno materiały do wymiany, jak i cykliczne czynności dla wybranego wyposażenia.
Listy części, materiałów eksploatacyjnych i zadań zawierają ilości oraz interwały serwisowe, pozwalając zespołowi wspólnie przygotować zakres regularnej konserwacji.
Materiały są konfigurowane w ramach serwisu, łącząc listę części z planowaną konserwacją.
Zadania cykliczne i ich interwały określają zakres prac oraz częstotliwość obsługi wyposażenia.
Lista zadań daje wspólny widok prac konserwacyjnych przed przygotowaniem dokumentów serwisowych.
Standardowa lista konserwacji może wymagać dodatkowych pozycji i ustawień umowy, aby opisać serwis przygotowywany dla klienta.
Wybór dodatkowych części i konfiguracja umowy serwisowej utrzymują te zmiany w tym samym procesie planowania.
Podczas omawiania serwisu trzeba powiązać zapisane pomiary gum strzykowych z ustawieniami wymiany i raportem do przeglądu.
Liner Guide przedstawia pomiary, wykresy rozkładu i porównania obok częstotliwości wymiany oraz przenosi zapisane dane do raportu.
Wykres rozkładu pokazuje różnice w pomiarach przed przeglądem ustawień wymiany.
Konfiguracja i częstotliwość wymiany łączą pomiary z planowanym interwałem serwisowym.
Raport gromadzi pomiary w dokumencie dostępnym podczas przygotowania serwisu.
Wykres porównawczy uzupełnia zapisane pomiary w raporcie do przeglądu oceny serwisowej.
Zaplanowany serwis wymaga daty, sprawdzonej listy zadań i dokumentów używanych przez zespół serwisowy oraz klienta.
Wybór daty, protokoły serwisowe, potwierdzenie i przygotowanie kopii oferty łączą planowane prace z ich dokumentacją.
Protokół zbiera wybrane prace na liście zadań dostępnej jako jeden dokument serwisowy.
Krok potwierdzenia pozwala specjaliście sprawdzić działanie dotyczące protokołu przed jego wykonaniem.
Przygotowanie kopii łączy ofertę serwisową z dokumentami potrzebnymi do dalszej obsługi klienta.
Terenowy zespół serwisowy musi znaleźć właściwego klienta i gospodarstwo, a następnie pracować z kontaktami oraz systemami należącymi do tego rekordu.
Rejestr klientów łączy edycję kontaktów z wyborem gospodarstwa i instalacji, określając kontekst obszaru serwisowego.
Praca terenowa wymaga jawnego wyboru dostępu do gospodarstw i widocznego przebiegu synchronizacji danych roboczych.
Wybór dostępu do gospodarstw, postęp synchronizacji i potwierdzenie pokazują etapy aktualizacji obszaru serwisowego do pracy online oraz offline.
Kierownik serwisu musi wiedzieć, który członek zespołu obsługuje klienta, i ustawić dostęp odpowiedni do tej odpowiedzialności.
Widoki zespołu i klientów pokazują podział obsługi, a wybór pracownika oraz poziomu uprawnień wspiera konfigurację dostępu do rekordów roboczych.
Lista klientów pokazuje rekordy przypisane do wybranego członka zespołu.
Ustawienia dostępu łączą rekordy klientów z osobami odpowiedzialnymi za ich obsługę.
Wybór poziomu uprawnień pozwala kierownikowi skonfigurować dostęp wybranego pracownika.
Wybór członka zespołu określa, czyich klientów i ustawienia dostępu przegląda kierownik.
Administratorzy centralni muszą publikować dane serwisowe i analizować statystyki klientów oraz wyposażenia w kontekście wybranego kraju i języka.
Centralna aplikacja internetowa łączy ustawienia publikacji z konfigurowalnymi tabelami, filtrami i wykresami do przeglądu wybranego zakresu danych.
Statystyki zbiorcze łączą dane klientów i zainstalowanego wyposażenia w centralnym widoku.
Ustawienia wykresu pozwalają administratorowi dostosować widok statystyczny do analizowanego zakresu.
Tabela i wykres przedstawiają wybrane statystyki klientów i wyposażenia w uzupełniających się formach.
Wykres wyposażenia zapewnia administratorom wizualny przegląd instalacji w wybranym zakresie.
System tworzą Central Web App, Authentication Proxy App (APA), klient desktopowy JavaFX i aplikacja webowa.
Klient desktopowy korzysta z JavaFX 21. Projekt obejmuje także osobną aplikację webową.
Central Web App i Authentication Proxy App (APA) to komponenty aplikacji. Stos serwerowy wykorzystuje Java 21/25, WildFly 36.0.1 i REST.
MS SQL Server 2012 przechowuje dane aplikacji. Liquibase zarządza zmianami schematu bazy.
Zespół używał NetBeans i IntelliJ IDEA do programowania, Maven 3.6.3 do budowania, Git i GitLab do kontroli wersji oraz WiX Toolset do pakietów instalacyjnych.
Pokaż nam jeden zainstalowany system, listę komponentów i typowy dokument serwisowy. Zmapujemy pracę biura i zespołu terenowego, uwzględniając dane potrzebne również bez połączenia.
Porozmawiajmy o Twojej platformie serwisowej
